|
|
| [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] | [next 7 pictures] |
|
old works [..360] [..370] [..380] |
| [437] นอนคิด | ||
[search]
*Uploaded
|
||
|
|
| [436] บลาๆ | ||
[search]
|
||
|
|
| [435] star trek : fangirl-ish |
|
[search]
es 2010/1/19 (Tue.) 04:16:33 มาอัพสั้นๆ (ฮาๆเรอะ) ได้ดูสตาร์เทร็คแล้วฟ่ะ แปลกใจตัวเองที่นั่งงงกับซีรี่ยส์นี้มาตั้งนาน แต่พอมาดูภาคหนังล่าสุดที่เป็นปฐมบทแล้วเออ *ตบเข่าฉาด* มันเป็นงี้เองฤา สป็อคคือใคร ทีเคิร์กคือใคร บลาๆ อย่างน้อยก็พอจะรู้บ้างล่ะ ฮา ส่วนตัวไม่ใช่แฟนคลับสายนี้อ่ะ (ไม่ต้องห่วงสายสตาร์วอร์สก็ไม่ใช่จ้ะ แค่เกิดมากับสตาร์วอร์ส ก็เลยรู้จักแต่สตาร์วอร์สน่ะ555-และโตมาบ้าพี่ยวน กร๊ากกก) จะว่าไป สตท.(ขอเรียกย่อๆ)ก็ได้ยินมานานแล้วว่าภาคนี้ "แ ม่-ร-ง วายว่ะ" (ขอหยาบคายแต่เพื่อนมาพูดใส่งี้จริงนะ ฮา) คือเราเป็นพวกนิสัยเสียว่ะ ถ้าได้ยินว่าอะไรวายๆ จะไม่ดู =w=;;; ยิ่งมีสาวๆคนไหนมากล่อม+กรี๊ดใส่หูว่า ไปดูเถอะแกมันวายมากกกกก เราจะบุ่ยทันที ฮาๆ คือเป็นพวกอยากดื่มด่ำกับหนังมากกว่าประเด็น"แค่มันวายกัน" อ่ะ ส่วนประเด็น ตัวละครน่ารักๆ(ถ้ามีแบบพี่ยวน อ๊าง) อันนั้นเป็นความลำเอียงเฟ่ย ฮาๆๆ เออสรุปเราจะดูหนังด้วยความลำเอียงก็ต่อเมื่อมีดาราที่ถูกใจเท่านั้นล่ะ นอกนั้นต่อให้หน้าตาดีให้ตาย วายจับกดกลางโรงหนังเรทกระจุยโนเซ็นต์ ตูก็"ม่ดูเฟ้ยยยย เคยบอกรึยังว่าเราเป็นสาววายที่ไม่ได้ชอบวายแบบออริๆฟ่ะ ยิ่งหนังเกย์เป็นมั่นเป็นเหมาะว่าซึ้งแต่ ตั้งแต่ no regret ยันเกย์ชาติไทย เพื่อน กุรักเมิงว่ะ ไรเงี่ย ไม่ดูอ่ะ =w=;; ไม่ใช่รับเกย์จริงๆแท้ๆไม่ได้นะ (ถ้ารับไม่ได้จริง เราคงไม่นั่งกรี๊ดอยากดูหนังเกย์ของพี่ยวนอยู่ร๊อก ฮาๆ) แค่ไม่ชอบหนังที่บอกมาแต่ต้นว่ามันเกย์อ่ะ ฮาๆ ชอบแนวที่เกย์พลิกล็อคหรือชวนให้จิ้นว่ามันจะเกย์ป่ะว้า (เคยดู IN & OUT ของเควินไคล์นป้ะ นั่นล่ะเกย์ที่ชอบ ฮาๆๆ) เออสรุป สตท.เกย์เรอะ? ฮาๆๆ เมื่อกี๊ไปอ่านเจอรีวิวสตท.ธรรมดาๆมาเขาก็เล่าเรื่องย่อเกี่ยวกับการพบกันครั้งแรกระหว่างสป็อคกับกับตันเคิร์ท บลาๆ แล้วก็วงเล็บว่า (อย่าไปคิดลึกอะไรแบบเกย์ๆนะครับ) ---- คนรีวิวเป็นผช.นะเว้ยเฮ้ย555 อ่านแล้วฮาดิ้น 5555555 เออสมัยนี้สาววายคงกรี๊ดอะไรวายๆไปทั่ว ออกนอกหน้าจนผช.เอือมระอากันล่ะ กร๊ากๆ เออ เอาจริงๆสตท.ก็คือระดับหนัง"จิ้นได้ดี"เลยอ่ะ (อาจล้ำลึกกว่าคู่อนาคิน-โอบีวัน ตรงที่เห็นว่าสตท.มีจิ้นได้หลายคูอ่ะนะ // แต่เราว่าสตว.ได้ภาษีดีกว่าตรงที่พี่ยวนน่ารัก เอ้ยยย หมายถึงตัวละครหน้าตาดีกว่า ฮาๆๆ ) อุ่ย เกือบเข้าประเด็นตบตีระหว่าง สตท.และสตว.แล้วไหมล่ะ พอๆ กลับมา..... ประเด็นคือ สตท. มัน"น่าค้นหา"ต่อในภาคต่อๆไป (เอ้ย ภาคเก่าๆสิ)ว่าในซีรี่ยส์นี้หลังจากพวกเขาได้เจอกันแล้ว ค.สัมพันธ์พัฒนากันไปขนาดไหน (เอ๊ะ) เรากำลังใจเต้นกับความคิดแบบเนี่ยล่ะ 555555+ คือถ้าหนังภาคเดียวจอด ไม่มีอะไรให้ตามต่อ ก็คงได้กรี๊ดแค่ระดับนึงอ่ะนะ แต่อย่างที่ว่า สตท.ดันเป็นหนังภาคต่อ ทีวีซีรี่ยส์หรืออะไรสารพัดก็ไม่รู้ ที่ทำให้เรางงกับหนังชุดนี้มาตลอดชีวิตแล้วไง ฮา แต่คิดต่อจากนี้ไป หลังจากรู้จักตัวละครหลักไปเยอะแล้ว รู้ที่มาที่ไปดีพอแล้ว ก็คงกลับไปย้อนดูให้รู้อะไรมากขึ้นล่ะ มันก็น่าสนุกดีนี่นา พูดจริงๆเราไม่รู้ว่าตัวเองจะเป็นสายชอบไซไฟอวกาศขนาดนี้นะ (นึกว่าปกติชอบแต่มนุษย์ต่างดาวบุกโลก555) มาวันนี้นั่งดูสตท.ไปสองรอบถ้วน แล้วก็นั่งวิเคราะห์ เออ ตัวหนังมีทุกองค์ประกอบที่เราชอบเลยว่ะ มีการฝึกการเรียนแบบสถานีอวกาศ(คล้าย สตาร์ชิบทรูเปอร์) มีตัวร้ายที่ดูน่าเกรงขามเวอร์ๆหลุดมาจากหลุมดำ กรี๊ด นี่ชอบเลยยย ยิ่งแบบยานของตัวร้ายโคดเท่ห์ เป็นยานทำเหมือง มีแท่นขุดเจาะดวงดาวได้ โหยยยยยยยยย กรูชอบเฟ้ย แถมขนาดบิ๊กกว่ายานพระเอกเป็นร้อยเท่า ยังงง ตอนท้ายชนะกันได้ไง กร๊าก มีประเด็นทฤษฎีทางฟิสิกต์อวกาศเข้ามาพูด มีทฤษฎีการเดินทางย้อนเวลา บลาๆ โอ้ยยย โดนอีก มีสิ่งก่อสร้างหน้าตาน่าเกรงขามบนดาวแปลกๆ เหมือนหนัง chronicles of Riddick อีก ชอบบบบ สรุปแมร่งชอบหมด 5555555 คือไม่คิดว่าจะชอบหนังไซไฟอวกาศได้ขนาดนี้ฟ่ะ ส่วนสป็อคกับทีเคิร์ทถือเป็นของแถมที่อร่อยมาก ไม่คิดว่าค.สัมพันธ์คู่นี้จะน่าค้นหาต่อ(ในภาคเก่าๆ)ขนาดนี้ไง 555 แล้วอย่าถาม ว่าทำไมเพิ่งดู555555 ย้อนกลับไปอ่านย่อหน้าที่ห้าหกข้างบนดิ 555 อีกอย่างเป็นความบังเอิญที่เปิดทีวี(เคเบิ้ล)ดูแล้วเขาฉายสตท.พอดี นั่งดูช่วงกลางเรื่องจนจบแล้วแบบ เฮ่ย ไม่ไหวว่ะสนุก อยากดูอีกรอบเลยไปคุ้ยแผ่นดีวีดี(ที่จำได้ว่าพี่สาวเคยสั่งมาไว้) เออก็เปิดดูอีกรอบตั้งกะต้น เพลินดีจริงๆ กำลังคิดว่าคงย้อนไปดูภาคเก่าๆแหละ แต่คงไม่ถึงกับหาทีวีซีรี่ยส์มาดูอ่ะ ยังจับจุดไม่ได้เลย อีกอย่างค่อยเป็นค่อยไปดีกว่า ห่ะๆ อ้อ อีกอย่าง ตัวละครในยานเอ็นเตอร์ไพร์ซนี่.....ผู้ชายมาดดีและน่ารักเยอะฟ่ะ เก่งด้วย ฉันแพ้ผู้ชายบทแบบเนี่ยยย โฮกกกก ปล.สงสัยไหมพักนี้ไม่มีภาพ เพราะเครื่องที่เล่นเนตได้ไม่ใช่เครื่องของเราไง โฮกกกกก คอมเรากำลังต้องซ่อมรอบสอง โฮกกกกกกกก [reply] ท่านพิบีทำปวดตับ โฮ es 2010/1/19 (Tue.) 04:35:59 ขออุบอิบนอกเรื่องสตท.ไปหาทงบังด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ(??) รายละเอียดโดจินของท่านพิบีออกมาแล้วว่ะ โฮกกกก อยากจะโวยวายลั่นบ้าน 80 หน้า บีห้า ปกแข็ง มีแถมเล่มเล็กอีก 24 หน้าเอห้า แต่ราคาถูกเวอร์ !!!!!!!!!!!! (เทียบว่าเป็นของนำเข้าและงานงามระดับเทพอย่างนั้นอ่ะนะ ฮึ่ย) คือในฐานะแฟนคลับ(กร๊าก) ถึงเขาจะวาดโดยุนแจเป็นหลัก หรือจะสึกิให้เราปวดใจเล่น(กร๊าก) แต่ก็ซื้อฟ่ะ อ้อ สั่งไปแล้วฟ่ะ ฮาๆๆๆ ที่น้อยเนื้อต่ำใจเพราะว่า คนอาร๊ายยย เทพก็เทพ ทำโดก็เก่ง ยังจะขายถูกอีกฟ่ะ!! =.,=!! ท่านคะท่านนน โฮๆๆ รู้ไหมคนไทยน้อยใจ!55 อือ บางเวลาแอบหลอนๆน้ำเสียงของคนอื่นที่จะพูดว่า "ไม่เห็นต้องซื้อโดไทยเลย วาดก็ไม่สวย ไปซื้อโดของเกาหลีดีกว่า " โฮๆๆๆๆ ก็รู้นะสิทธิความชอบของแต่ละคน โฮๆๆๆๆ ผู้บริโภคมีสิทธิ์เลือกสิ่งที่ดีกว่า โฮๆๆๆๆ อิจฉาท่านพิบีเขาอ่ะ อิจฉาจริงๆนะ เพียบพร้อมอะไรขนาดนี้ แต่ก็รักงานเขาพอที่จะอิจฉาไปลูบคลำไปเนี่ยล่ะ(??) นี่พูดมาทั้งหมดท่านพิบีไม่ผิดเลยสักนิดนะ คนผิดอ่ะคนคิดมากคนนี้เอง555555555 เฮ่ออออออออ บอกแล้ว จะพยายามปล่อยวาง เฮ่อๆๆ ใครไม่ชอบงานคนไทยก็ได้แต่ต้องปลง เง่อ เกิดมาไม่อินเตอร์นี่คะ 555 จริงๆอยากบ่นมากในฐานะคนวาดโดในวงการนี้ในเมืองไทยนะ มีเรื่องให้คิดมากเยอะเหอะ (ถึงส่วนใหญ่จะได้รับเสียงตอบรับดีนะ แต่เราก็อดแป้กเวลาเจอเสียงหึ่งๆมาไกลๆไม่ได้อ้ะ) นอกจากจะต่อสู้กับแฟนอาร์ตเทพๆของฝั่งเกาหลีหรือจีนแล้ว.... ยังต้องสู้กับธรรมเนียมของคนในวงการนี้ที่เขาจะติดนิสัยอ่านฟิคมากกว่าอ่านโดจินอ่ะ เอาจริงๆเจอบ่อยล่ะที่เขาจะบ่นว่าโดจินสั้นนิดเดียว แป๊บๆจบ ไม่เหมือนฟิค ยิ่งเราเป็นพวกเขียนโดสั้นถนัดกว่าโดยาวด้วยเฟ้ย โฮวววววววว นั่นล่ะทำให้เครียดทุกครั้ง จะวาดโดลงโดไปใครเขาจะอ่าน(จะซื้อด้วย)วะ... --- ประเด็นขายนี่ไม่ค่อยคิดเลยเหอะ ถึงจะปวดใจว่า ในฐานะคนทำโดก็อยากทำโดเก็บเป็นเล่มๆ อ่ะ 20-30 หน้าก็อยากได้ปกสักปกนึง แต่จะให้ทำงี้ในวงการนี้ไม่ได้อ่ะ วัฒนธรรมไม่เหมือนกัน ฮือออ คนที่ชอบโดก็มีอยู่นะ แต่นั่นล่ะเราก็ยังเพ้อเจ้ออยู่ในใจมาตลอด หวังว่าสักวันที่ตลาดโดจะขยายมากขึ้นในวงการนี้ แล้วจะมีโดทงบังให้เราได้อ่านเยอะขึ้นๆๆๆ เย้ (นี่อะไร นำเข้าทั้งน้านนน--แถมเกาหลี แปลไม่ออก เป็นยุ่นนะตูจะสแกนเลชั่นลงบอร์ดเลย โฮ) สรุป ก็ได้แค่ฝันอ่ะ T______T เมื่อก่อนมีความฝันอีกอย่างว่าอยากให้วงการนี้เปิดรับภาพแฟนอาร์ตมากขึ้น (ไม่ใช่แค่แฟนอาร์ตแบบเอสดี มาสคอตอ่ะ) ปัจจุบันก็ดูเหมือนจะมีวาดกันเยอะขึ้นแล้ว ดีแล้ว ดีใจที่เห็นมีเด็กๆมาวาดมากขึ้นนะเนี่ย (ขณะเดียวกันคนเก่าๆก็หายไป ฮา) เฮ่อออ ตีสองครึ่งละ พอเหอะ เด๋วประเด็นสป็อคจะเปลี่ยนไป (??) เอาเป็นว่าอิจฉาท่านพิบีจังเลยน้า โฮกๆๆๆๆ เราเองก็ต้องพยายามบ้าง โปรเจ็คหน้า 64 หน้าแหละ ฮาๆๆ พยายามมมเข้า ฮึ่ดดดดดด ปล. บ่อยครั้งที่นั่งท่องให้ตัวเองฟังว่า "คำว่าโดจินชิ หมายถึง หนังสือที่ทำเพื่อคนที่รักในสิ่งเดียวกัน โดยใจรักเหมือนๆกันนั่นเอง" ตอนนี้ต้องเขียนเป็นคำขวัญแปะฝาบ้านซะแล้วสิ โฮ |
| [Sponsored Link] | ||
|
| [434] เหงา...มั้ง |
|
[search]
เอส 2010/1/17 (Sun.) 09:21:01 ช่วงทำโดมักจะปวดคอเสมอ เฮ่อ ทำให้รำคาญนะเวลานั่งคอแข็งนานๆวาดนานๆเสร็จแล้วจะหันไปนู่นมานี่ทีก็จะเจ็บจี๊ดๆจนหันไม่ได้ นั่งโปะเคาท์เตอร์เพนทุกชม.จนหมดไปสองหลอดแล้ว ห่ะห่ะห่ะ พรุ่งนี้ต้องไปซื้อมาใหม่ละ แง่ม ตอนแรกเห็นบรรยากาศเงียบๆนึกว่าดึก ที่ไหนได้นี่มันเช้าแล้ววว กรี๊ด พอเงียบๆแล้วจะฟุ้งซ่าน(คือใส่หูฟังบ่ได้แล้วอ่ะ ใส่ติดต่อกันมากจนหูแดงละ ตอนนี้เลยนั่งเงียบบ้าใบ้อยู่ ฮา) มานั่งฟุ้งซ่านเรื่องเพื่อนอีกละ เฮ่อ ว่ากันตามตรงเรามีนิสัยแบบปลีกวิเวกสุดๆ นิสัยที่...ชวนให้ไม่มีใครคบอะไรแบบนั้น แต่(ไม่รู้เข้าข้างตัวเองไปไหม)เรากลับยังมีเพื่อนอยู่รอบตัว เยอะแยะ จะเลือกคุยอะไรกับใครก็ไ้ด้ แต่ คนที่เราเลือกจะคุยได้จริงๆอ่ะ ก็ไม่มีหรอก เอาจริงๆว่าเหงาไหม ก็ไม่ขนาดนั้น แบบ..เวลาจะเที่ยวจะอะไร เราก็ดันชอบที่จะเที่ยวคนเดียวเดินคนเดียวมาก แต่เวลาไปกทม.ส่วนใหญ่ เวลาเดินเที่ยวคนเดียวไม่ค่อยมีนี่สิ คือไปก็ไปเจอเพื่อนเจอพี่เจอน้อง ทำธุระบลาๆๆ มีครั้งล่าสุดที่มีเวลาได้เดินตัวคนเดียวสบายๆเหมือนกัน (แต่เวลาไม่อำนวยเ้ล้ยยย) --- งี้แหละ พอมีเวลาแต่ดันไม่มีตังค์ก็จะขังตัวเองอยู่แต่ในคอนโด ฮาาา พอมีตังค์ไม่มีเวลา ก็ปรี่ไปซื้อของที่ลิสต์ไว้ยังกะคณะทัวร์ธงเหลือง ไม่มีเวลาเดินดูเดินเลือกสบายๆเล้ยยย เข้าเรื่องต่อ เออพฤติกรรมเรามันปลีกวิเวกว่ะ เราเลือกเอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง และนั่น เรารู้ตัว และเราก็ไม่เคยรู้สึก "เอ้ย ไม่ได้นะฉันต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง ฉันต้องบลาๆๆ" เพราะเราชอบที่เราเป็นแบบนี้อ่ะ เราไม่เดือดร้อนด้วย (อย่างที่บอก ถ้าเราไม่เข้าข้างตัวเองเกินไป เรายังรู้สึกว่าเรามีเพื่อนรอบตัวอยู่เพียบ) และกลับไปประโยคเดิม ...มีบ้างบางครั้งที่เราไม่รู้จะโทรคุยกับใครได้...ในบางเรื่อง... อือ มันมีล่ะ ช่วงเวลาแบบนั้น คือถ้าเรื่องส่วนตัวทั่วไปยังพอว่า แต่บางทีเรื่องส่วนตัวกับเรื่องฝั่งทงบังนี่สิ คนที่เราจะคุยเรื่องสองอย่างนี้พร้อมกันได้ ไม่มีเท่าไหร่นี่สิ...＝＝； ถามว่าเราขาดเพื่อนสนิทเหรอ? ก็ไม่เชิง เราวางเพื่อนทุกคนในระดับสนิท แต่ไม่ได้ผูกใครเป็นเพื่อนรักขนาดนั้นอ่ะ และเวลาเราเลือกสนิทกับใครเราก็เล่าเรื่องส่วนตัวให้ฟังได้เกือบหมดแหละ เอาจริงๆต่อให้คนแปลกหน้าเราก็กล้าพูดเรื่องส่วนตัวได้อ่ะ ตราบเท่าที่เขาทนฟังได้ ห่ะห่ะ เปรียบเราเหมือนกับเมืองอะไรสักอย่าง เราคงเหมือนเมืองปลอดภาษีมั้ง...เปิดให้เข้ากันมาได้สบายๆ ขนอะไรก็ขนกันไป ลดแหลกแจกแถม แต่ในจุดที่เราขอสงวนเราก็จะเก็บมันไว้ เป็นส่วนตัว และบ่อยครั้งที่เราเลือกจะอยู่กับตัวเราเองมากกว่าวิ่งไปขอไมตรีจากคนอื่น อ่ะนะ และนั่นล่ะ ต่อให้เขาเข้าเมืองมาได้สบายแค่ไหน แต่จุดที่ลึกจริงๆ เช่นตัวเมืองชั้นใน เราจะปิดประตูตายไว้เลย ไม่ให้ใครเข้ามายุ่ง (แต่ก็เป็นจุดที่ลึกจริงๆนะ ปัจจุบันฉันก็เห็นคนเข้ามาเดินเพ่นพ่านกันได้ในชีวิตสว่นตัวฉันไปทั่วอ่ะ ฮาาา) ว่าก็ว่า รู้สึกมันนอกประเด็นไปไกลจากที่ตั้งใจจะเขียนวุ้ย(จริงๆบ่น) เราว่าเราเหงาที่ไม่มีเพื่อนคุยเรื่องทงบังมั้ง คือกลุ่มเพื่อนเราแบ่งเป้นสองฝ่าย ในตอนนี้ แบบชัดๆ คือฝั่งบอร์ดฝั่งทงบัง กับฝั่งการ์ตูน (เป็นกลุ่มที่สนิทกันมานาน เหมือนเพื่อนที่คุยกันได้ทั่วไป ไม่เฉพาะว่าต้องคุยแต่การ์ตูนที่ชอบ แต่เจอหน้ากันก็คุยกันได้หมดแหละเพราะสนิทกันมานาน รู้จักกันมาดีพอแล้ว) มองเผินๆฝั่งการ์ตูนที่ว่าก็น่าจะได้คุยกันมากกว่า? แต่ก็ไม่ใช่ เพราะกลุ่มนี้เรารู้สึกว่า ต่อให้ไม่คุยเป็นปี พวกเราก็ยังสนิทกันได้เหมือนๆเดิม มันผ่านช่วงเวลาที่ "ถ้าไม่คุยกันเลยจะรู้สึกเหมือนคนอื่นคนไกล" ไปแล้วอ่ะ เพราะงั้นแค่วันๆเห็นมันอัพบล็อค อัพทวิต คุยหรือถามอะไรกันบ้างเล็กๆน้อยๆ สัปดาห์ไม่กี่ครั้ง ก็ยังรู้สึกเหมือนเดิม อือ แต่นั่นล่ะ กลุ่มตรงนี้ไม่ใช่กลุ่มที่จะตอบรับความรู้สึกที่เราอยากคุยเรื่องทงบังได้ล่ะ โอเค เราไปตั้งกำแพงไว้เองล่ะว่า เราจะไม่เอาเรื่องทงบังมาคุยกับกลุ่มตรงนี้เลย ถึงจะเพื่อนสนิทกันแต่บางจุดเราก็เกรงใจเขานะ ถึงบางคนจะชอบทงบังเหมือนกัน แต่เราก็(คิดเอาเองว่า)เขาไม่ได้ชอบทงบังเหมือนๆกับเรา ไม่ได้ตาม ติด หรืออะไรแบบที่เราทำ ถึงที่บอร์ดเราจะไม่ค่อยแอ็คทีพ แต่ตัวเรา เรารู้ว่าเราบ้าทงบังแค่ไหน เอาเป็นว่าทุกวันนอกจากวาดโดเราก็ยังคิดถึงทุกอย่างให้ออกมาเป็นทงบังได้ตลอดนะ ＝ｗ＝； บางทีการแสดงออกเป้นเรื่องสำคัญ... และนั่นทำให้เราเกรงใจเพื่อนเรากลุ่มนี้ที่จะไปคุยด้วย เราก็คุยด้วยแหละในหัวข้อหลักๆใหญ่ๆของทงบัง เช่นคดีบ้าง เอ็มวีใหม่ เพลงใหม่ แต่....ก็รู้นี่ว่าเราชอบคู่ไหน เราเมนใคร ความรู้สึกมันต่างกันนะเวลาคุยอะไรกับใครโดยที่รู้ว่าเขาชอบแนวไหน บางคนเขาชอบแต่เพลง กับเรื่องทั่วๆไป ความฮาของทงบัง เขาไม่ได้มองแบบทีเ่รามอง เออยอมรับ เรื่องยูซูคือเรื่องใหญ่ของเราอย่างนึง เรามองทงบังเราก็มองไปพร้อมๆกับมองยูซูนั่นล่ะ คุยทงบังสามประโยคเราก็ต้องได้พูดถึงน้องถึงปาร์คอีกสามประโยคนั่นล่ะ แล้วใครล่ะจะสนองนี้ดเราได้ขนาดนี้? มีกลุ่มนึง ที่ทั้งคุยส่วนตัวและคุยทงบังแบบยูซู ยุนแจเนี่ยล่ะ แต่เพราะน้องๆทั้งสองสามคนเขาเป็น น้องเราไง เราเลยต้องสงวน สงบ อะไรหลายๆอย่างเหมือนกัน ห่ะห่ะ อีกเงื่อนไขละ ควรมีอายุที่ไล่เลี่ยกันสินะ ฮา อีกอย่างนะ ด้วยความที่เรามันว่างงาน (จริงๆมีงาน แต่สามารถบริหารเวลาได้ว่างมาก ＝＝；） จังหวะในการคุยกับคนอื่นก็เลยไม่ค่อยตรงกัน มีเพื่อนคนนึงที่เราคุยได้ด้วยทั้งยูซูทั้งทงบัง มุมมองความคิดทุกอย่างจนถึงเรื่องส่วนตัว แต่ไม่...เขาไม่ว่างพอจะมาคุยกันได้เหมือนเมื่อก่อนแล้ว บางทีเจอกันในเอ็มก็ได้คุยกันไม่เท่าไหร่ เพราะเราเองก็เกรงใจเขาแหละ พอไม่ได้คุยกันบ่อยเหมือนเมื่อก่อน เราก็ต่อไม่ติดบ้างเหมือนกันว่าจะคุยประเด็นอะไรแล้ว ห่ะห่ะ จะว่าเรามีคนให้เลือกคุยเยอะ(มากก)ก็จริง แต่สุดท้ายเราก็กลับไม่เลือกใครเลยล่ะ 55 บางครั้งก็เลยนั่งเหงา จำได้ไหมที่บอกว่าไม่มีใครวาดโดทงบังหรือยูซูเลย มันทำให้เราเหงา นั่นล่ะความรู้สึกแบบนั้น เราอยากคุยกับใครสักคนด้วยความรู้สึกว่า "เนี่ย ฉันคิดพล็อตแบบนี้อ่ะ อยากได้ปาร์คแนวนี้ น้องแบบนี้ เรื่องแบบนี้ น่าสนเนอะแก" อยากได้ใครที่จะตอบรับประโยคแบบนั้นด้วยคำว่า "น่าสนนี่แก มาทำมันให้ออกมาเป็นรูปร่างกันไหม มาวาดกัน" อยากได้ .......แต่ก็ไม่มี...... บางคนบอก อยากได้อะไรก็สร้างเองสิ แต่ในเวลาที่เราต้องการ โซลเมท หรืออะไรที่เรียกว่าคู่หู ขึ้นมาเนี่ย เราจะสร้างจากไหนกัน ในเมื่อทั้งเวลา ทั้งปัจจัยรอบด้านไม่ส่งผลให้มีกับเราได้น่ะนะ เรื่องแบบนี้ไม่มีใครผิดหรอก ห่ะห่ะ ต้องคิดว่า ถ้าเราไม่โหยหา ถ้าเราพอใจกับจุดยืนของเรา ความรู้สึกที่ว่าก็คงไม่เกิด อือ มีอีกเรื่อง หลายคนคงไม่นึกว่าทำไมเรายังวนๆเวียนๆกับทงบังได้ทั้งๆที่นานขนาดนี้แล้ว แถมวนอยู่กับวงเดียวด้วยไม่ไปหลุมอื่นสักที เฮ่อ แล้วอย่างที่บอก เราก็อยากพูดถึงทงบังทุก 24 ชม. อยากให้โลกหมุนรอบตัวเรามากกว่าเราไปหมุนรอบคนอื่น ประโยค"หมุนรอบคนอื่น" นั้นหมายถึง การที่เราต้องไปคุยเรื่องอื่นประเด็นอื่นกับคนอื่นๆเพื่อจะได้ไม่ต้องขลุกอยู่ในโลกส่วนตัวของเรานัก แต่ถ้าเราต้องหมุนรอบคนอื่นตลอด 365 วันโดยที่เรายังบ้าทงบังอยู่แบบนี้ ให้โลกระเบิดตัวตายเหอะ！ ไม่ใช่เราคุยเืรื่องอื่นไม่ได้ เราคุยได้เสมอ ตลอดเวลาเราก็ทำแบบนั้น ไม่ได้ฝืนด้วย เวลามันมามีท็อปปิคอะไรให้พูดถึงเราก็คุยกับเพื่อนตลอด แต่ในทางกลับกัน เวลามีท็อปปิคฝั่งทงบังขึ้นมาล่ะให้เราไปพูดกับใคร? เราเลยใช้ทวิตสื่อออกมาไง เราใช้ทวิตพูดทุกเรื่องในชีวิตเรา หนังที่ชอบ ดาราที่ดู บทพูดเจ๋งๆ พล็อตที่คิดไ้ด้ อัพเดททงบังประจำวัน ใครไปไหนมาไหน ข่าวลือว่ายังไง บลาๆๆ อ้อ ตราบเท่าที่มีเวลาให้พูดอ่ะนะ ฮาาา บางครั้งเลยเกรงใจที่ใช้ทวิตแบบ รู้อ่ะ คนที่แอดเราไม่ได้บ้าทงบัง ไม่รู้เขาจะอยากรับฟังไหม (บางคนเราก็ส่งข้อความไปบอกอย่างเกรงใจว่าฉันอัพไร้สาระนะ คิดให้ดีก่อนตาม ฮาาา) อย่างที่บอก เราอัพหรือกรี๊ดที ทีละสิบ ยี่สิบทวิตนะ ไม่ใช่แค่หนึ่งสองสาม 555 มันควรจะเป็นเราที่ต้องเกรงใจเขาสักทีแล้วลดปริมาณลงรึเปล่า?? และนั่น ทำให้เราคิดถึงตรงนี้ไง ว่าแม้แต่ในทวิตเราก็พูดไม่ได้ ไม่มีเพื่อนให้รับฟัง (เพื่อนเราก็ไม่ใช่เขาไม่รับฟัง แต่เราเกรงใจที่จะพูดกับเขามากกว่า =w=;) จริงๆยังมี.... กับเพื่อนคนนึง...เขาไม่ได้เลิกชอบทงบังหรอกนะ แต่เขามีอะไรในใจอยู่ที่ทำให้ไม่สามารถชอบได้เหมือนเดิมแล้ว และนับวันตั้งแต่มีคดีพวกนี้ เขาก็ไม่ค่อยอยากจะยุ่งอะไรกับทงบังอีกแล้ว และนั่นก็กลายเป็นว่าเราเกรงใจเขาไปเหมือนกับคนอื่นๆ... เกรงใจจนไม่กล้าจะพูดถึงชื่อทงบังต่อหน้าด้วยซ้ำ เมื่อก่อน เวลาเล่าเรื่องเรื่อยเปื่อยทั้งฝั่งทงบังและเกี่ยวกับแฟนคลับ บ่อยครั้งล่ะที่แฟนคลับมีพฤติกรรมที่ไม่ค่อยจะดี...พอเล่าให้เพื่อนฟัง เขาก็จะรู้สึกแย่ๆกับพฤติกรรมของแฟนคลับนักร้อง และก็ยิ่งรุนแรงขึ้น...(หมายถึงค.รู้สึกของเพื่อนเราไม่ใช่พฤติกรรมแฟนคลับ) และนั่นทำให้เรารู้สึกเหมือนกำลังปกป้องพวกเดียวกัน ก็มีหลุดบ้างล่ะถ้ามันเกี่ยวกับท็อปปิคและเขาถามถึง แต่ให้ตาย....เราก็ยังหลอนๆและไม่อยากให้ฝั่งนี้ถูกว่าอยู่ดีนะ (เลื่อนลงไปอ่านสามเอ็นทรี่ข้างล่าง นั่นล่ะเหตุผลที่เราลบข้อความเก่าๆทิ้ง) โอเคเรายอมรับว่าพฤติกรรมแฟนคลับอ่ะผิด แต่เพราะทุกครั้งหลังจากเพื่อนเราฟังอะไรที่ไม่ดีไป เขาก็จะบอกว่า ดีแล้วที่ฉันห่างจากพวกนี้มา... เพราะงั้น...สำหรับเราที่แทบจะไม่เหลือใครให้ยึดเหนี่ยว(กับการชอบกลุ่มนักร้องแบบนี้) เราเลยไม่อยากไปเล่าอะไรไปเติมเชื้อให้เขาต้องห่างออกไปอีกนี่สิ ในเมื่อเขาเลือกจะห่างไปยืนอยู่ตรงนั้น เราก็ยินดีนะ เพราะเป็นสิทธิืของเขา ถามว่าเสียใจไหม เสียใจสิ เพื่อนทั้งคนที่เคยได้ชอบอะไรเหมือนกันนี่นา แต่ก็นั่นล่ะ เราก็ไม่อยากให้เพื่อนที่ห่างไปตรงนั้น ต้องถอยไปจนไม่มีวันจะหันมามองฝั่งนี้อีก แค่ปัจจุบันเขายังรับฟังเรา มองเห็นว่าเรายังชอบอะไรแบบนี้ได้อยู่เนี่ยมันก็บุญเท่าไหร่แล้ว? แบบนี้ล่ะที่เรียกว่าเหงา...จริงๆ สุดท้าย... ตอนนี้ถ้าถามว่าเรารักทงบังในระดับไหน ก็คงบอกว่า ต่อให้พวกมันร้องเพลงห่วยลง ไม่มีแรงเต้น หรือเพลงออกมาไม่น่าฟังแล้ว เราก็ยังรักในตัวพวกมันห้าคนอยู่ดี อย่างเวลามันร้องไลฟ์ไหนว่าแย่ (มีจริงๆนะ บางไลฟ์เรารู้สึกงงแตกว่าทำไมมันแย่ลง...) ....เราก็ยอมรับมันนะ แต่เราไม่เคยเลยที่จะเฟลแล้วบอกว่า ไม่เอาแล้วว่ะทงบัง ไม่เก่งเลย ฉันไปชอบวงอื่นดีกว่า เราไม่ได้มองแค่เสียงเพลงของพวกมันแล้วล่ะมั้ง มองไปทุกๆอย่าง....จนสลัดไม่หลุดเนี่ย เฮ่อ คือแบบ ถ้ารักแค่เสียงเพลงก็ดีสิ เวลาที่ไม่มีเพลงแล้วเราจะได้มีข้ออ้างเลิกชอบ 555 กลับไปประเด็นเดิมๆที่บ่นมาตลอดสามเดือนอีกละ เฮ้อออออ นี่ยังคิดไม่เลิกนะว่า ในอนาคตเราจะไปรักกับอะไรอีกนะ5555 แล้วเราจะรู้สึก "ฉันเจอนี่ช้าไปอีกแล้ว..." รึเปล่านะ แต่ทุกวันนี้กลัวปวศ.จะซ้ำรอยนะ(เพราะหลังจากบ้าทงบัง เราก็พูดประโยคข้างบน "ฉันเจอทงบังช้าไป" ไปรอบนึงแล้ว ฮา) ก็เลยพยายามมองว่าช่วงนี้มีอะไรผ่านเข้ามาในชีวิตบ้าง เราพยายามเปิดรับตลอดนะ คือถ้ามันดีจริง มันทำให้เราเบี่ยงเบนจากความรู้สึกบ้าทงบังได้จริงๆ ก็คงดี... พยายามอยู่นา..... อูย บ่นยาว ปวดคอหนักกว่าเดิม ฮ่วย [reply] |
| [433] แปะรูป | ||
[search]
*Uploaded
|
||
|
|
| [431] โรคเลื่อน |
|
[search]
เอส 2010/1/15 (Fri.) 02:27:22 เฮ้ย เลื่อนโดว่ะ เลื่อนส่งโดอีกแล้ว =w=; เอาเหอะ คนก็ต้องพูดกัน *เอาอีกแ่ล้ว?* T__________T ขอโทษค่ะ โฮวววววววววว เป ระ เป ระ TT^TT ทำตัวเองอ่ะ ส่งโดเลทแล้วจะคาดหวังให้เขาพิมพ์ได้วันรุ่งขึ้นเป็นไปไม่ได้อ่ะ วันนี้โรงพิมพ์บอกขอเวลาสัปดาห์กว่า ฮ่าก 555 ตอนแรกว่าคงเลทสักสามวัน ตอนนี้เลทไปสิ้นเดือนจ้ะ (วงในมากที่มาพูดในไดกับทวิตก่อนนะเนี่ย ฮา) ไปนอนก่อน พรุ่งนี้ค่อยส่งเมล์บอก โฮก ของแถมยังไม่ได้ทำเลย มีแต่ช็อคโกแลตเต็มโกดังแล้ว ฮา ขำๆ เพื่อนคนนึงมาบอกว่าคุ้ยเจอเว็บไดอันนี้ของเราอ่ะ เขาทัก "นี่ยังเขียนอยู่อีกเรอะ" กร๊ากกก โทษนะ เขียนแบบอัพเดทขณะที่เล่นทวิตไปด้วยนะเนี่ย ฮาาา มีต่อ "นี่เห็นลงทวิตก็ว่าเยอะแล้ว ยังเอาที่ไหนมาเขียนไดอีกเนี่ย" ในหัวเรามันเพ้อเจ้อมากมายไงคะ 555555555 ว่าก็ว่า เราเขียนเพ้อเจ้อได้เก่งมากอ่ะ (ชมๆ) เรายอมรับในความสามารถอันนี้เลยนะ แบบ ค้นพบความถนัด(ทางวิชากาม? เอ้ย วิชามาร) ว่าเราถนัดในการใช้ภาษา ฟุ่มเฟือย เวิ่นเว้อ เพ้อเจ้อ มากกว่าจะถนัดย่อความอ่ะ ＝ｗ＝；； จริงๆแล้วทวิตเตอร์ไม่เหมาะกับเรานะเนี่ย แต่ช่วยไม่ได้ เป็นคนไม่แคร์สื่ออ่ะ 55555 แอบสารภาพ เราตามคน 15 คน แต่คนฟอลโล่ว์สี่สิบ....＝ｑ＝； อยากกล่าวอย่างเสียมารยาทว่า เพื่อนๆบางคนถ้าลำบากใจไม่ต้องตามเราร๊อกกกก เราอ่ะแค่บ่น ชีวิตเราไม่มีอะไรอ้ะ ถ้ามีอะไรเราก็อัพบล็อคเอง คือดีใจโคดหรอกนะเพื่อนๆอุตส่าห์ตามมาหากัน มาคุยกัน มาแอดกัน แต่ประเด็นคือ ทวิตของเราไม่ได้ตอบรับเขา หรือส่งข้อมูลดีๆไปให้อ่ะ พูดตรงๆ โลกของเราหมุนรอบตัวเราเอง เราบ่นในเรื่องที่เราอยากบ่น บ่อยครั้งก็บ่นแบบไม่ได้สนใจว่าใครมาอ่าน เชื่อป่ะเราบ่นได้วันละหลายสิบทวิต โดยที่ลืมไปว่ามีคนอีก 40 ชีวิตอาจจะตามอ่านอยู่ เราไม่ได้กลัวว่าเขาจะรู้เรื่องส่วนตัวเรา เอ้าก็เพื่อนกันนิ เล่าได้อยู่แล้วอ่ะ แต่เราเกรงใจว่ะ คิดสภาพเขาต้องแอดคนอีกกี่สิบ แล้วเขาจะมีทวิตเด้งขึ้นมาอีกกี่ร้อยต่อวัน? TT^TTo เกรงใจ คำนี้จริงๆ และว่าก็ว่าเหอะ เราไม่ได้อยากให้ตัวเลขฟอลโล่วมากขึ้นด้วยซ้ำ แหงะ (เริ่มตกใจตั้งแต่เห็นว่าคนอยากได้เลขฟอลโล่วมากขึ้นแค่ไหน บางคนก้เอาไปหย่อนแทนไฮไฟว์แล้วบอกว่า ช่วยตามฟอลโล่เขาด้วยนะ เฮ่ย เพื่อนกันก็ไม่ใช่ จะให้ไปอ่านเรื่องคุณเรอะ???) เราตรรกะแปลกไปไหม? แต่เราไม่อยากกดปิดทวิตให้เป็นส่วนตัวนะ เพราะจะยิ่งลำบากใจเวลามีคนมาขอแอด ห้าห้า จริงๆค่าก็เท่ากันล่ะนะ มาคิดๆดู กับที่เราไม่กล้าบล็อคใครเลย กับเราไม่กล้ากดปฏิเสธเขาเนี่ย ง่ำ... ไปพูดเรื่องเอ็มวีใหม่ดีกว่า ฺBreak out : THSK เชื่อป่ะ ท่ามกลางความอึมครึมมากมาย เรากลับชอบบบบบบบบบบเอ็มวีนี้อ่ะ ข้อแรกต้องออกตัวก่อนว่าเพลงนี้เราฟังรอบเดียว กะรอดูเอ็มวีอ่ะ เพราะรอบแรกไม่ค่อยได้ติดหูอะไรอ่ะ เลยฟังผ่านเลย รอดูเอ็มวีดีกว่า เพราะงั้นเลยตกใจว่าเพิ่งมานั่งสังเกตตัวเพลง ชอบท่อนปาร์คร้องนำตอนแรกมาก ไม่สิ เรียกว่าอะไรนะ ร้องลีด? ร้องอินโทร? ปกติจะเป็นแจกับน้องไงท่อนพวกนี้อ่ะ แต่เพลงนี้ เอ็มวี เน้นไปที่ปาร์คพีุ่ยุน กับน้องมินอ่ะ ชอบมากกกก เสียงปาร์คทั้งนำทั้งเชื่อมท่อนต่างๆเข้าด้วยกัน เสียงพี่ยุนตอนร้องท่อนหวานๆช้าๆนั่นนนน เกินคาดอ่ะ (ท่อนแบบนี้ปกติต้องแจไม่ก็น้อง) .....เป็นท่อนที่ชอบที่สุดก็ว่าได้อ่ะ พี่ยุนทำได้ค่ะ ><!! เราว่าลำดับการร้องเพลงนี้เขารื้อใหม่หมดอ่ะ มันทำให้ถูกใจมากกกก และ...... เอ็มวีเขา เจ๋งโคด!! โปรดักชั่นดีไซน์ นั่นล่ะ สุดยอดเลย เราไม่ค่อยดูเอ็มวีญี่ปุ่นหรือของคนอื่นหรอก แต่ดีใจที่เอ็มวีของโทโฮอันนี้ทำอะไรแบบลงทุน แบบคิดหน้าคิดหลังดี555 จริงๆนะ คิดนู่นนี่มากมายจนปวดหัวแทนอ่ะ 555555555 ส่วนปกอ่ะเฉยๆ มันหล่อดูดีกันก็จริงแต่ก็ยังเฉยๆ (ปกที่ชอบที่สุดเราชอบ Share the world อ่ะ) แต่เนื้อในนี่ยังกะเพชรเหอะ เอ็มวีอย่างนี้ ชอบเลยวุ้ย ถ้าให้นับ เป็นเอ็มวีที่ มีเพลงที่ไม่ติดหูแต่ทำให้อึ้งกับเอ็มวีได้และคลั่งได้ที่สุดดด (ระยะห่างระหว่างเพลงกับเอ็มวีมากมายจนเราต้องยกให้เป็นอันดับต้นๆ ทีเดียวฮา) คือปกติฟังเพลงก่อนแล้วจะดูเอ็มวีใช่ป่ะ และเราจะคาดหวังกับเพลง ว่าเอ็มวีต้องยังไงบลาๆๆ แต่เพลงนี้ไม่คาดหวังอะไรเลย ฮา ยิ่งดูทีเซอร์ยิ่งเซ็งๆ ดูไม่มีอะไรน่าสนใจอ่ะ พอไม่คาดหวัง เจอผิดคาดเลยกรี๊ดไง ฮา ชอบตรอกไดอะกอนนี่ชะมัด ฮาาาา เป็นเอ็มวีชุดที่อยากวาดที่สุดอันนึงเล้ย โฮกกกกกกกก ดราม่าแฟนตาซีดีแท้ อยากวาดแนวนักเวทย์ ผู้เดินทางข้ามเวลา นักปรุงยา อะไรแบบนั้นเลย โฮก (สรุปแฮร์รี่อีกแล้ว?) เออ ดูเอ็มวีหลายรอบวนไปมาจนติดหูไปแล้วอ่ะเพลงเนี่ย ฮา บอกแล้วเอ็มวีมักทำให้เราคลั่งเพลงขึ้นมาได้ห้าสิบปุเซ็ง ฮาๆ จำได้ว่าเพลงที่ชอบตั้งแต่เพลงยันเอ็มวี และในทุกๆอย่าง ระดับที่กรี๊ดมากสุดๆ ก็เพลง choosey lover กับ summer dream มั้ง มีเพลง kiss the baby sky ที่คาดหวังกับเอ็มวีไว้สูง เพราะชอบเพลงมาก แต่ก็ออกมาในระดับเฉยๆนะ อือ (แต่น่ารักกันทุกคนในเอ็มวี อ๊างงงงง) เห็นเขาทำโพลที่สุดของทงบังไว้ อยากทำเป็นการส่วนตัวบ้างจัง ห้าห้า แต่ต้องรื้อฟื้นความคิดน่าดู เฮ่ยได้ข่าวโคม่าอยู่ เลิกบ่นสักทีเห้อะ [reply] |
| [430] โดจิ๊นโดจิน |
|
[search]
เอส 2010/1/12 (Tue.) 15:49:03 ช่วงนี้ชีวิตพัวพันอยู่กับโดทงบังอย่างบอกไม่ถูก แน่ล่ะ ปั่นโดทงบัง(ส่วนตัว) ปิดเล่มวีคนี้แฮ่ก แล้วก็นิสัยเสีย ชอบเตร่ไปดูเว็บนอกๆว่าเขาปั่นโดไรกันมั่ง ชิบหอยยยย (ขอหยาบคาย) ท่านพิบีแห่ง parsonlife ออกโดเร้อออออปั่นโดอยู่เร้ออออ เห็นเขาอัพกองต้นฉบับเป็นตั้งๆแล้วถึงกับเข่าทรุด หมายเหตุ ทรุดเพราะ อ่ากกกกกกกกก ตูอยากด้ายยยยยยยย เคยบอกชิมิว่าเขาเป็นนักวาดที่แบบ เออ สมบูรณ์แบบที่สุดละในวงการตรงนี้ อิลลัสก็สวยเช้ง วาดก็เหมือน เอกลักษณ์ก็มี (แถมยังดูเป็นการ์ตูนอีก) ยุนแจอีกต่างหาก(ฮาาา) แถมวาดโดก็ได้ หื่นก็มี โอ้ยยยยย คนเราพอเหอะ จะเก่งรอบด้านไปไหนนนน XDDDD นับถือเขาจริงๆให้ตายสิ! ปลาบปลื้มว่ะ เขามาออกโด โฮๆ ปัญหาคืออ่านไม่ออก ปัญหาคือไม่อยากไปเห็นใครมาแปลขาย =3=; แต่ *ยักไหล่* ก็เนี่ยล่ะ ถึงจะอ่านไม่ออก แต่ก็ขอให้ได้เก็บก็ยังดี เฮ้อเฮ้อ ว่าก็ว่า จะไปหาเก็บที่ไหนดีน้า ไว้รอดูงบเดือนนี้ก่อนมั้งแล้วค่อยตัดสินใจว่าจะหาทางสอยดีไหม งือๆ ใกล้วันเกิดแจแล้วสิน้าาา อือๆ เอออีกเรื่อง ชอบดูเว็บประมูล(ไม่ใช่ไทยนะ) ของ yahoo jp น่ะ ปกติเราจะตามส่วนโดจินบ่อยๆ ตั้งแต่สมัยเซิร์ชให้ตายก็ไม่เจอสักเล่ม เชื่อป่ะ ตอนนี้อัพสองหน้าแล้วนะเว้ยเฮ้ย!! โดจินโทโฮชินกิเนี่ยยยล่ะ แต่...ก็ไม่ได้ดีเด่อะไรมากเท่ากับแฟนบุ๊คฝั่งเกาหลีว่ะ (ต้องเข้าใจฝั่งเกาเขาบ้าแพ็คเกจ เขาเน้นอลังการ ฮาาา) คือยุ่นมักจะปั่นโดแบบ ขำๆ ขอให้ได้ออก อะไรงี้ แต่ก็ใช่ว่าจะดูไม่ได้เว้ย คือต้นทุนเขาสูงใช่ป่ะ เขาเลยทำเล่มแบบเย็บแม็ค ซีร็อกซ์แทนเพื่อลดตรงนั้น (อีกอย่างพวกซีร็อกซ์นี้ทำจำนวนน้อย+ไปลงมือทำเองได้ด้วย ไม่ต้องกังวลเดดไลน์ของโรงพิมพ์น่ะ) ทีนี้กับทงบังก็แน่ล่ะ ในตลาดที่นู่นยังขายไม่ได้หรอก เขาก็ทำกันขำๆซะส่วนใหญ่ แต่เห็นแล้วก็ อื้อออ อยากได้อ่ะ ยิ่งมีเซอร์เคิลนึง ออกงานมาตั้งกะสองปีที่แล้ว เล่มนั้นมันยังวนไปวนมาในเว็บประมูลเลยอ่ะ โอยย แต่ว่าก็ว่าเหอะ โดทงบังที่ยุ่น ประมูลกันแพงมากกกก คงเพราะมันแรร์มั้ง ราคาเริ่มต้นทีตั้งหลายพันเยน เหงื่อตกเลย = =; บางเล่มปกก็ไม่ได้สวย แถมข้างในก็เป็นนิยายนะนั่น แง่ม มีเล่มต่ำสุด แปดร้อยเยน ก็ยังคิดว่าไม่อยากได้อยู่ดี ห่ะๆ ไม่สิ อยากได้แต่ไ่ม่มีปัญญาแน่ๆ งื้อ ส่วนแฟนบุ๊คฝั่งเกาเวลาไปประมูล โหยๆๆ เกือบหมื่นเยนทั้งนั้น OTL อัศจรรย์ใจดีแท้กับพวกหนุ่มๆเนี่ย ฮาาา ก็รู้ล่ะ พวกมันจับอะไรก็เป็นเงินเป็นทองหมด (ยกตย.ง่ายๆ ตุ๊กตาดงกุก(ป่ะหว่า)น้องหมาที่พี่ยุนออเซาะในไซปันแค่ไม่กี่ซีน ดังนะเว้ย แถมตัวตั้งเจ็ดร้อยกว่าแน่ะ ห่ะห่ะ) บ๊ะ นอกเรื่องแระ กลับมาเรื่องโด............ ว่าก็ว่า เออ ประเด็นสืบเนื่อง มิชอบถูกเปรียบเทียบนะ =w=; นักวาดไทยบางทีก็น้อยเนื้อต่ำใจว่าทำไมถูกเปรียบเทียบกับนักวาดตปท.เสมอ ห่ะห่ะ่ห่ะ จริงๆคนไทยก็เก่ง ก็มีเอกลักษณ์อะไรของตัวเอง แต่ทำไมน้าาาา ใช่ บางทีเราก็รู้สึกว่าไม่เก่งเท่ากับที่เห็นในเว็บตปท. อาจเพราะเว็บที่พวกเราตามมันดังไง ก็เลยเก่ง(แหงล่ะเธอว์) ส่วนคนไทยเราสามารถเห็นงานได้ตามดาษดื่นโดยไม่ต้องดังหรือดัง (ชักงงวุ้ย) เอาเป็น อยู่ที่ปริมาณด้วยล่ะ พวกเราคงเห็นงานคนไทย(ที่ไม่ถึงมาตรฐาน)มากกว่างานตปท.ที่ไม่ถึงมาตรฐานไง ........พูดแล้วงงมิ? ฮาาา วันนี้ไม่แปะภาพ ด้วยความละอายใจ [reply] |
| [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] | [next 7 pictures] |
|
|
![[repaint]](oekakibbs.cgi?mode=rewrite&resno=437&isup=up&thumb=0&picwid=391&pichei=292&thisfile=437.jpg){kind=link}
![[comment]](oekakibbs.cgi?mode=res_msg&resno=437&author=0&thumb=0&picwid=391&pichei=292&thisfile=437.jpg){kind=link}
![[repaint]](oekakibbs.cgi?mode=rewrite&resno=436&isup=vf&thumb=0&picwid=404&pichei=385&thisfile=436.png){kind=link}
![[comment]](oekakibbs.cgi?mode=res_msg&resno=436&author=0&thumb=0&picwid=404&pichei=385&thisfile=436.png){kind=link}
![[repaint]](oekakibbs.cgi?mode=rewrite&resno=433&isup=up&thumb=0&picwid=380&pichei=304&thisfile=433.jpg){kind=link}
![[comment]](oekakibbs.cgi?mode=res_msg&resno=433&author=0&thumb=0&picwid=380&pichei=304&thisfile=433.jpg){kind=link}